Op de camping, lalalalalalala

Tja, we hadden dus afgesproken om naar de camping te gaan... Niet alleen om de kinderen op te halen (waar we zin in hadden!) maar ook om daar te blijven. Eerlijk gezegd hadden we daar beide weinig zin in. Als wij het woord 'camping' alleen al uitspreken dan begint de lucht al te betrekken.
Het hele weekend was het droog op Texel en inderdaad toen we naar de camping zouden gaan stond het te gieten, dus met frisse tegenzin vertrokken we;-)
Op de camping aangekomen begon het zonnetje te schijnen en het was zelfs heel leuk! De kinderen waren blij en lekker aan het spelen. Dit ging ook de volgende dag heel gezellig. Waren we andere jaren alleen maar druk met motiveren van de kinderen om te gaan spelen, meelopen omdat er een moest piesen of poepen en puin aan het ruimen omdat wij van een tent binnen een uur een vuilnisbelt kunnen maken. Nu vermaakten de kinderen zich heerlijk met vriendjes en konden we zelfs gewoon even lekker zitten voor de caravan. Niet zo lang hoor, want dan lijkt het wel heel optimistisch ineens;-) maar met het vooruitzicht dat dit elk jaar iets langer gaat worden ben ik al heel tevreden.
Ineens zat ik op een roze wolkje te denken aan een leuk gepimpt caravannetje. Ik zag me al staan met zelf gemaakte gordijntjes, schilderingetjes en schilderijtjes en zelfs vlaggetjes aan de voortent, zo leuk! Die volgende dag stond het te gieten, kinderen hingen bij de tent en ik viel weer van m'n wolk. 

Maar toch moet ik toegeven dat het zo gek nog niet klinkt nu de kinderen groter worden. Wie had dat gedacht? Zou het ervan komen? Wij in een gepimpt caravannetje op een camping, echt waar ik val zelf bijna van m'n stoel bij het idee!